domingo, 14 de diciembre de 2014

Mi querido PROFESOR


Era el año 1982 cuando cursaba 2º de E.G.B en el Colegio de Creciente en Pontevedra y la vida puso en mi camino a un excelente profesor y tutor, Don Suso. Más de la mitad de sus clases las dedicó no meramente a enseñarnos, sino más bien a educarnos.
 
 
 

 

Era una de sus convicciones formarnos como personas, abrirnos los ojos y enseñarnos valores, tan faltos hoy en día  “ Padrón falta mucha humanidad y humildad en este mundo ” nos decía, para luego añadir  “ Vuestra mayor meta debería ser lograr ser personas honestas justas y humanas ” ...  y con las mismas me castigaba mirando a la pared por alguna de mis falcatruadas.
¡Jo qué recuerdos ¡.

 
Siempre quiso , además transmitirnos su amor por la cultura y lo necesario de ella, precisamente  él fue quien me animó a aprender y encariñarme con la gaita gallega, en aquellos largos recreos después de comer en el comedor de mi querido colegio de infancia. Cosa que le agradeceré eternamente.


 
No puedo evitar pensar en que, si muchas personas faltas de escrúpulos hubieran sido alumnos suyos, todo esto les habría calado muy hondo, y otro gallo cantaría. Quizá haya que recortar menos en educación y humanidad, y más en altanería. Quizá aún haya que entender la suerte que es tener personas así en el mundo. Y aprender a agradecer las cosas. Hoy me toca a mi:
 
Gracias Don Suso, gracias profesor.
 
 

jueves, 4 de diciembre de 2014

EL VALOR DE LA AMISTAD

A veces pensamos demasiado y sentimos muy poco. Mi abuelo ANTONIO siempre decía " que si alguien quiere seriamente formar parte de tu vida, hará lo imposible por formar parte en ella", aunque en cierto modo perdamos entre pantallas el valor de las miradas, olvidando que cuando alguien nos dedica su tiempo, nos está regalando lo único que no recuperará jamás.

Y es que la vida son momentos  ¿Sabes?         Y ahora estoy aquí y mañana........mañana no lo se. Así que os quería decir, que si algún día quereis algo, si quereis algo de verdad, id por ello sin mirar atrás. Mirando al miedo de frente y a los ojos, entregándolo todo y dando el alma. Sacando al niño que llevas dentro.....siiiiiii, ese que cree en los imposibles y que daría la LUNA por tocar una estrella.





Así que no se que será de mi mañana, pero este Sol siempre será el mismo que el vuestro. Y los AMIGOS son la familia que elegimos, y yo os elijo a vosotros por ser los dueños de las arrugas que tendré de viejo. Y apuesto fuerte por todos estos años a vuestro lado, por las noches en vela, las fiestas, la maravillosa música compartida, las risas, los secretos, los amores del pasado, vuestros abrazos, así porque si, sin venir a cuento ni tener que celebrar algo.

 


Y es que en este tiempo me he dado cuenta de que los pequeños detalles son los que hacen las grandes cosas y que todos vosotros habeis hecho infinito mi límite. Así que os doy las gracias por ser las personas que sois capaces de hacerme llorar riendo. Por aparecer en mi vida con esa sonrisa loca, por ese brillo en los ojos capaz de pelear con un millón de tormentas. Así que no se donde estaremos dentro de diez años y no os puedo asegurar nada, pero os prometo que pase lo que pase, esteis donde esteis ......me voy a acordar de cada uno de vosotros toda la vida, y por eso mi LUNA va a estar siempre con vosotros.

Porque vosotros me enseñásteis a vivir cada día como el primer dia del resto de mi vida. Y eso CABRONES......eso no lo voy a olvidar nunca

 

miércoles, 22 de octubre de 2014

Mouchos

Moi apreciados por bruxas e feiticeiros, tódolos que teñan mouchos pódense considerar como meigos.



O silencioso voo do moucho, a sua visión na oscuridade e a sua sabedoría sobrenatural son moi valiosos pra os practicantes da maxia.

 


 Calquera que se tope con trato dun moucho, absorverá, se dúbida
algunha das suas cualidades


 
 

"Eu ben vin estar o moucho
Enriba daquel penedo:
¡Non che teño medo, moucho,

Moucho, non che teño medo!"

Monasterios

Me gustan los monasterios , un impulso inexplicable me conduce a estos lugares retirados y apartados del mundo, de los cuales, dicho sea de paso, están ubicados en los parajes mas hermosos de la tierra.


Me gustan los monasterios, porque en ellos parece que el tiempo haya quedado detenido, disfruto con ese aroma mórbido que envuelve sus edificaciones ramificadas, con esa mezcla odorifera de legazos que rezuman eternidad, de galerias húmedas de tanto fregar y de incienso volatilizado.

miércoles, 15 de octubre de 2014

A MÚSICA

Pra mín, a música é un escape a un mundo de melodías con ritmo ¿Cántas veces noteime estraño, e o único que tiña pra tranquilizarme, era identificarme cas cancions? Sei tamén, que esto lle sucede a moitos.

A música na miña vida, a parte de ser instrumento instructor, axúdame coas situacions coas que lidio cotiamente, sen esquencer a letra que posuen que fan enriquecer máis se cabe o seu valor








A música é natureza, o son que chega aos nosos oídos para enfeitizalos, enchéndoos de líricas e poemas, que fan que o noso ser interior saia a relucir porque polo regular escoitamos aquela música coa cal, nos sentimos dunha ou outra forma identificados. Por iso digo que a través da música podemos expresarnos tal e como en realidade somos.


 

 
 
 
 
A música non necesita ter letras para encher o alma. O único que debe ter é a aprobación dentro de cada persoa, e por elo é tan variada, porque non todos somos iguais nin temos os mesmos gustos, por iso é importante que saibamos dixerir o tipo de música que nos gusta e non discriminar a outros, porque actuariamos con egoísmo sen pensar nos gustos de outras persoas. Isto quere aceptar que non estamos sós no mundo, nin seremos os únicos que busquemos desenvolvernos mediante a música, se non que tamén, están aqueles que buscan facer exactamente o mesmo ca ti, simplemente que dunha ou outra forma, con outros ritmos e outras maneiras de poñelo na práctica.



Gostame sentarme a escoitar música según o ánimo que teña e as cosas que necesite escoitar, xa que moitas veces é a música axúdame ir máis aló do que vexo, e viaxar co que escoito, e identificarme con esto pra reflexionar e determe un segundo a facer o que debo, e máis non o que me impoñen.
 

 
A música faime ser máis detallista en cada aspecto da miña vida,  porque é eso o que se debe facer coas canciones.......aprecialas detidamente pra encontrar o seu significado e o que nos aportan.
Para concluír, podía dicir que a música é aquela manifestación artística que me permite escoitar e escoller o ritmo que me guste, en medio dunha extensa variedade.